Cele i planowanie
Cel nie wykonuje się sam.
Najbardziej użyteczny plan odpowiada na pytanie: co dokładnie zrobię, gdy pojawi się konkretna sytuacja.
Cel i zachowanie są na różnych poziomach
„Chcę oszczędzać” to kierunek. „Po wypłacie automatycznie odkładam określoną kwotę” to zachowanie osadzone w sytuacji.
Plan typu „jeśli to” ogranicza decyzje w chwili działania
Wcześniej ustalona reakcja na rozpoznawalną sytuację może ułatwić przejście od zamiaru do wykonania.
Wskazówka musi naprawdę występować
„Kiedy będę mieć czas” wymaga ponownej decyzji. Stabilniejsza bywa czynność, miejsce albo wydarzenie, które pojawia się regularnie.
Zachowanie powinno mieć widoczny początek
„Popracuję nad projektem” jest niejasne. „Otworzę dokument i napiszę pierwszy akapit” ma konkretny moment startu.
Warto mieć jeden wariant na typową przeszkodę
Jeśli zwykle problemem jest opóźniony powrót do domu, można wcześniej wybrać krótszą wersję albo drugi moment wykonania.
Za dużo planowania staje się osobnym projektem
System nie powinien wymagać większej administracji niż samo zachowanie. Jeśli tak się dzieje, warto go uprościć.